De miensloeting en de laeste kompels

Op ene meurge sprook de vader
tot ziene zoon, jong kom mit
den gaon wer kaole delve
in de mien, kom mit mig mit.

 

En de zoon ampel 18 jaor
ging mit zie vader nao de mien,
want he wol net wie ze vader
ens eine mienwerker zeen.

 

Es de sjig waas aafgelaupe
ging der mit zien kompels nao de sjag
wo de mienbus stong te wachte
die hun den weer heives brach.

 

In de mien wirk hae al menig jaor
en duit dao troe zien plich
tot ter op ’n daag mos huuere
de miene ze gaon dich.

 

En nog stuit ter duks te kieke
bie de paort dao van de mien
de mien wo der jaore wirkdje
en wo der neet mae hoof te zeen.

 

Wo zeen ze gebleve mien kompels
Wo zeen ze allemaol heen
Wo zeen ze gebleve de koele
Weg wie ein lamp die neet sjeen.


M.J. Jennissen – Swinnen
Slek-Echt, 1974